Selecteer een pagina
Judas, een ontmoeting met de Verrader en Dienaar van de mensheid

Judas, een ontmoeting met de Verrader en Dienaar van de mensheid

De laatste apostel voorlopig meldde zich gisteren. Ik weet er nu 11, de afgelopen weken kwamen ze op verschillende wijze op mijn pad, nadat ik een oproep in het universum had geplaatst om de 24 vrouwelijke en mannelijke apostelen van Jezus en Maria Magdalena op mijn pad te sturen. Alle elf bleek ik ze al te kennen en ik heb meerdere hiervan mogen helpen met het wakker worden in hun missie; bij een paar anderen hoefde het alleen maar te worden aangetikt. In de apostel met wie ik er gisteren voor ging zitten, vermoedde ik de verguisde en zeer gekwelde Judas. Dit artikel is het derde in een reeks over de apostelen van Maria Magdalena en Jezus, ontstaan naar aanleiding van de boeken van Gabriela en Rein Gaastra-Levin, te bestellen bij Follow Your Heart Publishing.

Een markante persoonlijkheid

Ik kende Jan ook al. Vijf jaar geleden was ik kort met hem bevriend en een jaar daarna was hij tijdelijk een heel goed spiritueel oefenmaatje voor mij. Hij werd spiritueel gekweld door vastzitten en dat uitte zich letterlijk in ‘bevroren’ benen, het stroomde daar niet en dat leverde vervelende kwalen op. Ook was hij nu en dan ernstig ziek, net zoals ik. Eigenlijk leken we wel wat op elkaar: twee zeer creatieve mensen die volledig vast zaten. Hij liep steeds weer bij een andere school en in tegenstelling tot mij was hij zijn leven lang al met spiritualiteit bezig. Het was een markante persoonlijkheid, in de scholen viel hij op door zijn spiritualiteit en eigenheid en zijn warmte naar iedereen.

De typische apostel van Maria Magdalena en Jezus

Muurvast dus. Met het in mijn hoofd op laten komen van mij bekende apostelen kwam hij snel naar boven drijven. Wat is dat dan dat die apostelen typeert voor mij? Het lijkt erop dat ze een groter bewustzijn hebben dan anderen, de alledaagse zaken vanuit een hoger perspectief kunnen bekijken en bovenal hun liefde makkelijker laten stromen en als zij niet stroomt, dit weer snel op gang brengen. Ze kunnen op zichzelf reflecteren en kunnen tegen kritiek. Mijn contact met hen gaf mij altijd een goed gevoel. Of ik nou bevriend met ze was en ben of dat ze mijn cliënt waren. Een warme band is op de achtergrond altijd voelbaar. Hun missie zal nu, ruim 2000 jaar na de kruisiging van Jezus, zijn volledige vorm gaan aannemen. Zij worden ieder voor zich begeleid door Jezus en Maria Magdalena.

Een gekweld man

Jan was jaren geleden wat cynisch soms en nam zichzelf niet serieus. Hij neigde dat ook naar mij toe te doen en was daarop aanspreekbaar. Wat moest hij nou met een “beginnend healertje”. Nu reageerde hij niet op mijn oproep in het universum, maar wel toen ik hem er expliciet over mailde. Aan zijn antwoord zag ik dat hij er nog geen contact mee had gemaakt. Hij had wel eens gehoord in een spirituele school dat hij een apostel was geweest en had de naam vernomen, maar hij kon er niets mee. Ik raakte even in verwarring, want dat was niet de apostel die ik in hem zag. Ik voelde op afstand dat hij nog steeds vast zat en er ontstond een vermoeden dat dit weleens de ontknoping voor hem zou kunnen worden. Ik nodigde hem uit voor een sessie. Ik was blij en verheugde me. Mijn hart stond wijd voor hem open. Oh, wat gunde ik deze mooie magische man het ontwaken van zijn goddelijkheid.

Wat kom je hier doen, Jan?

Hij kwam gisteren naar mijn chalet in het bos. Ik zag dat er niets was veranderd voor hem. Hij was ouder geworden, evenals ik, en liep meer in elkaar gedrongen. Ik miste de allure van zijn persoonlijkheid en de sprankeling in zijn ogen. Ik wilde hem zo graag helpen, mijn hart zong.
Het eerste wat Jan doet is mij vertellen over weer een spirituele held waar hij lessen bij volgt. We moeten ophouden over die vorige levens, dat zijn allemaal creaties, uiteindelijk is er alleen maar geest. Over twee weken gaat die leraar hem vertellen hoe het met hem zit. Hij kijkt ernaar uit. Ik dreig er een beetje onzeker van te worden, maar het prikkelt ook en het moet eruit. Ik kijk hem aan en duw eruit: wat kom jij hier doen, Jan? Die is raak. Hij wordt onzeker en probeert ongemakkelijk terug: jij hebt mij toch uitgenodigd? Ik kijk hem indringend aan.” Je komt hier na een lange rit en je hebt ervoor betaald, ik neem aan dat je er iets van verwacht?” Nee, hij verwacht niet zoveel, gewoon weer eens iets anders zoals dit soort ontmoetingen in de energie altijd leuk zijn.

Volharden

Ik neem er geen genoegen mee. Dit was de ‘cynische Jan nog niets veranderd’ en hier moest de bottleneck zitten. Ik confronteer hem met zijn cynisme en laatdunkende gedrag naar mij en naar zichzelf toe. Hij geeft in. Ik vertel hem dat daar de knoop moet zitten. Hoe komt het dat zo’n mooie, krachtige man, met zo’n groot hart zo vast blijft zitten in gedesillusioneerdheid en een lage zelfdunk? Jan huilt even, wordt geraakt door wat ik over zijn hart zeg. Ik ga door: “wat is er gebeurd ooit dat jijj gestopt bent met jezelf te laten zien en van jezelf te houden?” Ja, daar is hij ook wel benieuwd naar.

Vage indrukken en vastzitten

We gaan in meditatie en laten de gebeurtenissen vrij naar boven komen die met dit thema te maken hebben. Dat blijkt een dingetje. We ervaren beiden dat hij nog vaster komt te zitten in zichzelf en bij mij komen gevoelens van eindeloos verdriet en woorden als Zelf afwijzing. Ik moet daarna opletten dat ik geen verhaal ga bedenken vanuit mijn weinige kennis van de apostel Judas waar ik Jan voor aanzie. Ook Jan was al van mijn bevinding op de hoogte. Ik besloot de vage indrukken die ik krijg toch maar naar voren te brengen. Over een besluit wat hij ooit genomen heeft om niet meer in zijn kracht te gaan staan. Hij neemt zichzelf iets zeer kwalijk. Hij heeft iemand gevolgd die hij hoog had staan, net zoals in dit leven hij steeds een leider boven zichzelf stelt. Ik zie van binnen dat Jan geknield ligt voor een man die hem vraagt op te staan.

Zijn verhaal over Jezus

Jan zegt dat ie zich in de steek gelaten voelt, die leider was ermee gestopt opeens. Ik vraag: wie was die leider? Jan pakt het niet op, hij durft waarschijnlijk niet naar het logische antwoord toe. Ik zet even door: “zou dat Jezus kunnen zijn”? Ik voel dat er bij Jan voorzichtig van boven iets open gaat staan en dan breekt het helemaal door. Ja, natuurlijk, het was Jezus. Jan huilt van ontroering en verdriet over het gemis. “Het is mijn broeder!” Ik geloof zijn verhaal van in de steek gelaten zijn niet zo. Ik vind echter dat het bij Jan zelf moet ontstaan, anders krijgt hij er geen goed contact mee. Ik stel wat vragen, maar we komen niet veel verder, Jan zit weer vast. Ik word er onzeker van en besluit dan dat ik eens even achterover moet gaan zitten: als Jan hier iets mee wil, moet hij zelf toenadering tot dit zeer beladen thema zoeken.

Ik ben Judas

Ik word stil en Jan komt: ” ja, ik weet dat jij gezegd hebt dat het Judas is maar ik voel het niet, dus ik kan er niets mee”. Ik vertel Jan dat hij andersom moet denken: “je voelt het pas als je erin gaat staan”. Hij weet niet hoe. Ik neem een kranig besluit en zeg voor: ”Ik ben Judas”. “Ja, ik ben Judas,” zegt hij met weerzin. Ik wacht: “dit kan beter”. “Ja, je hebt gelijk: IK BEN JUDAS”.
Het duurt seconden en dan opeens opent zich in Jan een poort met een exploderende lichtstroom, waardoor de verbinding naar zijn goddelijke bron in de hogere dimensies open komt te staan. Er breekt iets helemaal los vanuit het bovenste deel van zijn lichaam, wat zijn hele leven en al die levens in de 2000 jaar daarvoor moet hebben vastgezeten. Ik voel dat Jan diep wordt geraakt en hij zegt dat hij het nu herkent. Hij huilt. Wat een onmogelijke opdracht heeft hij volbracht. Hij hield zo veel van Jezus! Maar daarom was het juist Judas die door Jezus werd uitgezocht om de afspraak mee te maken om hem te verraden!

Bevrijding

Ten behoeve van de missie van Jezus en die van Maria Magdalena voor de mensheid heeft Judas een bijna onmenselijke daad vanuit onvoorwaardelijke liefde begaan. Opeens geeft Jan een kreet en klapt dubbel. Een diepe oerschreeuw maakt zich met schokken los vanuit zijn onderlichaam. En nog een. En nog een. Het is bevrijdend, verlossend, transformerend. Ik zit er stil, in liefde, naast. Als Jan tien, twintig, dertig? minuten later tot rust komt, zegt hij dat alles vanaf nu anders zal zijn.

Hij omarmt me en bedankt me uitbundig en ik hem en we hebben nog even zitten lunchen, een iets te zoute soep, dat mag nu ook veranderen, dat ik niet goed kan koken voor Jan, waarna hij snel vertrok om nog te gaan werken. Hij vroeg of hij een keer zal komen wandelen met mij hier in de bossen en ik heb dat verwelkomd. De apostelen zijn aangenaam gezelschap!

Deze reeks artikelen is ontstaan n.a.v. de boeken van Gabriela en Rein Gaastra-Levin over het leven van Maria Magdalena en Jezus, te bestellen bij Followyourheartpublishing

Goddelijke creatiekracht in the flow: het afleggen van mijn ego en een nieuwe geboorte

Goddelijke creatiekracht in the flow: het afleggen van mijn ego en een nieuwe geboorte

In rondjes vastzitten

Momenteel heb ik niet de hoeveelheid cliënten die ik mij wens. En mijn workshop Creatiekracht ging niet door omdat er te weinig aanmeldingen waren. Waar blijven die mensen die zo graag wilden dat ik dit ging doen en steeds zeiden te komen? Ik was toch zo goed in creëren, waarom heb ik niet een flink aantal workshopbezoekers gecreëerd? En opeens zit ik weer eens te schrijven.

De huisartsen verwijzen niet meer door naar mij en op de meeste lijsten van de verzekeraars kom ik niet meer voor. Eens was ik een zeer gewilde psychotherapeut/klinisch psycholoog in Leiden en tot voor kort zat mijn agenda altijd vol, precies met de hoeveelheid cliënten die ik kon verwerken bij mijn herstelproces en die ik mij wenste. Niet vanuit mijn ego, maar vanuit mijn behoefte om mijn energie te laten stromen in het transformatieproces van anderen. Niets maakt mij gelukkiger.

Ik zit in een metamorfose naar een nieuw mens-zijn. Het is een tikje te spiritueel voor de mensen die nog met de frequenties van de oude tijd en bijbehorende gewoontepatronen willen leven. Dus die vinden het bij mij veel te confronterend en die website schrikt natuurlijk ronduit af. Ik wind er geen doekjes meer om: ik doe niet meer mee aan rolgedrag en vind mijn weg met mensen rechtstreeks naar hun kern om daardoorheen het nieuwe zich te laten ontvouwen. Het is heerlijk om te doen, geef mij alsjeblieft méér.

Mijn creatieve vermogens

Creatiekracht blijkt altijd mijn ding geweest. Tot mijn dertigste keerde ik dat echter tegen mijzelf en de psychische problemen die ik daarvan ondervond waren niet van de lucht: depressie, eetproblemen, sociale angst en neiging tot dwang en verslaving. Mijn angst om mij helemaal te laten zien was groot. Mijn vastberadenheid en ontwikkelingsdrang waren echter groter en allengs kwam mijn licht er doorheen schijnen. Het vertrouwen groeide en ik gaf mij steeds meer over aan een stroom van vernieuwing, plezier, liefde en kracht. Het leven werd zelf een levend organisme, waarin ik een co-creërend onderdeel werd!

We slaan de jaren over dat ik ziek werd en ook het waarom daarvan en gaan verder vanaf mijn nieuw ingeslagen pad van spiritualiteit. Dieper moest ik gaan en nog dieper, om de angsten en schaamte om wie ik werkelijk ben los te laten en in mijn volle licht te gaan staan. Om de eonen-oude tegenslagen en slachtofferpijnen van mij af te werpen naar het besef dat er alleen maar Liefde is. En daar loopt het nog steeds spaak: het vertrouwen dat al die pijn erbij hoort, zelf gecreëerd is en dat alles alleen maar Liefde is. Zoveel pijn, machteloosheid, wanhoop en frustratie zouden Liefde zijn? Het lukt me niet dat te voelen. En dat bevestigt de oude creatie weer, dus dan stoppen we deze gedachten diep weg, waar ze in het ondergrondse, diep in mij, woekerend hun eigen zieke creaties voortzetten.

In de waarheid schuilt de oplossing: het afleggen van mijn ego

Als ik heel eerlijk ben over het vermeende gebrek aan cliënten en workshopaanmeldingen, dan weet ik dat ik er te weinig mijn focus op heb kunnen leggen. Ik ben teveel afgeleid geweest door een paar gebeurtenissen en te versplinterd geweest met mijn aandacht met alle dagelijkse zaken die ik voorrang gaf. Ik genoot trouwens ook van het mooie weer.

Eigenlijk vond ik het even heel prettig met weinig cliënten. En die workshop dan? Ik weet dat ik nog steeds te weinig vertrouwen in mezelf heb, dat al die prachtige energieën, transformaties, al die hulp uit het universum, al die wonderbaarlijke creaties die ontstaan op zo’n dag écht door mij heen mogen plaatsvinden. Dat ik me er blind aan over mag geven, zonder enig plan. Ik heb het vaker gedaan, maar het blijft een zinderend spannende uitdaging voor een psychotherapeute die in haar werk de regie strak in de hand had en kon luieren op haar kennis. Stel dat er niets gebeurt…

Ik ben het zat. Zóóó zat. Dat ik heb besloten mijn ego af te leggen. Ik ga het bedanken en vriendelijk verzoeken mij los te laten om mij de ruimte te geven om daadwerkelijk verder te groeien naar meesterschap over mijn eigen ontwikkeling als Gods vonkje. De nieuwe geboorte in het leven van mijn hoogst mogelijke potentieel als Godmens heb ik op 21 juni gezet.

Niet toevallig blijkt die datum een 10 voor te stellen, precies mijn geboortegetallen, de energieën waarmee ik mijn hele leven al worstel, creativiteit en heldere gaven, die ik vanaf die tijd de volle ruimte geef. Niet toevallig ook open ik dan de brief die ik op 21 december aan mijzelf geschreven heb, met alle wensen geformuleerd voor dit jaar. De Lente-equinox: is er een passender tijdstip te bedenken voor deze zelfgecreëerde ascentiestap?

Goddelijke Creatiekracht

Ik heb sinds vier weken geen migraine gehad, hoera! Een van mijn laatste overwinningen op ziektegebied en er zijn er vele geweest. Het geratel in mijn hoofd, de ADHD, ontstaan door het uit mijn lichaam willen, in co-creatie met elektromagnetische straling en fysiek trauma, is de grootste en laatste uitdaging en dat appeltje ga ik nog even schillen. Lieve Ahriman, ik houd van jou! Dank voor je wake-up call aan ons allemaal!

Hoe zou het toch komen dat we in Nederland het sterkste elektromagnetische veld van de hele wereld, lees: de héééle wereld, hebben neergelegd over precies díe mensen die het verschil moeten gaan maken in diezelfde wereld met het laten schijnen van hun Liefdeslicht (de Nederlanders). Hoe dieper je gaat, hoe sterker je eruit komt. Besef dat je zielelicht je lichaam wordt uitgeduwd door elektromagnetische straling en dat je creatiekracht daarmee als sneeuw voor de zon verdwijnt. Tenzij je stevig in je licht staat.

Creatiekracht dus. Alles wat je in je leven ervaart, alles wat je om je heen ziet, heb je grotendeels zelf gecreëerd. Grotendeels, ah, daar ziet mijn ego kans om heel interessante uitvluchtverhaaltjes te spinnen. Je hebt namelijk te maken met al die andere wezens wier wensen het universum wil vervullen. Nou, wees gerust: het universum is onbegrensd aan mogelijkheden en breit met gemak alle wensen aan elkaar tot een allesomvattend geheel waar ieder het zijne uit kan halen. Neem dus je verantwoordelijkheid en heb lol in de lessen die je steeds krijgt. In iedere situatie en in iedere ontmoeting kun je een spiegel zien van waar je zelf nog staat op dat moment. En als je de les moeilijk vindt om te snappen: geeft niks, je krijgt gratis weer een nieuwe mogelijkheid geboden met dezelfde les.

 

Bestellingen in het Universum

Nou, eens even kijken hoeveel cliënten ik volgende week wil hebben. Drie méér, dan er nu staan. Dat gaat lukken. En meer hoef ik hier nu niet aan te doen, behalve dit vertrouwen te hebben. De intentie, de passende gemoedsgesteldheid erbij (begeestering!) en meestal ook een eerste concrete stap, dat zijn de ingrediënten. En verder mag je groots denken. Het onwaarschijnlijke kun je mogelijk maken door al je kaders en bedenkingen los te laten. Een concreet beeld maken van het gewenste helpt ook. Iets wat je vervolgens níet moet gaan doen is steeds deze wensen, door angst ingegeven, te gaan herhalen. Of te ondergraven met pessimistische faalgedachten… zoals ik kennelijk heb gedaan.

Dag lief ego. Je hebt mij geweldig gediend al die jaren van ziekte en overleving. Met je oordelen maakte je dat ik me veilig kon terugtrekken in mezelf, toen de buitenwereld gewelddadig leek. Door jou zette ik manmoedig door, daar waar ik niet meer kon en het leven opgaf. Je zorgde voor een zelfbeeld, hoe fragiel en beperkend ook. Van jongs af heb je me mij laten schamen voor mezelf en mij zwakker en machtelozer doen schijnen dan ik ben. Je hebt me beschermd omdat ik nog niet toe was aan het grote werk. Ik ben toe aan het grote werk. Je mag mij loslaten zodat mijn multidimensionale geboorte kan plaatsvinden. Ik voel je verdriet, maar jouw energie mag weer opgaan in het geheel om weer aan nieuwe vorm geboorte te geven. Met liefde, Babette