Het is aan de Goden om ons de helpende hand te reiken. Het zijn zij die ons de transmissies zenden die zo zijn toegenomen de laatste tijd en zij reiken ons al eeuwenlang de ideeën aan over hoe wij onze Bestemming kunnen bereiken via onze ascentiepaden op velerlei wijzen. Het is dan ook bedroevend dat, nu zij besloten hebben om ons persoonlijk een handje te komen helpen, wij geneigd zijn om weg te duiken en hen niet aan te horen. Angst speelt een grote rol hierin. Wij hebben God, Allah en Jehova zo groot en hoog en ontoegankelijk gemaakt dat we maar liever veilig op afstand onze plichten naar hen toe doen of ze gewoon negeren en dan naar eigen inzicht onszelf voorwaarts duwen. Ik zal je in dit artikel vertellen hoe het is om de Goden toe te laten in je leven en wat zij dan voor je kunnen betekenen en hoe ze dat voor mij deden.

Onze Angst voor Gezag

Deze wereld wordt nog steeds verdeeld door het thema macht en onmacht en onze gevoelens van onderdrukking en overheersing spelen nog altijd een rol in de vele beslissingen die we dagelijks nemen in ons werk en sociale verkeer. Het is het thema wat ingegeven is door onze ervaring met de overheersing van buitenaardsen,zoals de Annunaki en de ontmanteling van de hierdoor diep ingevreten patronen in ons gedrag en in ons denken laat nog wel even op zich wachten.

Intussen maakt deze doordenderende trein dat we niet geneigd zijn om ons iets te laten vertellen door gezaghebbende personen of we zijn juist van mening dat we alles moeten doen wat er gezegd wordt. Beide opties zijn door angst ingegeven, want je kunt maar beter doen wat je baas zegt of zorgen dat je je eigen baas bent en dan ervoor zorgen dat niemand jou kan overheersen. En deze wantrouwende houding van ons maakt nu juist dat de Goden ons niet kunnen bereiken.

De rol van de Goden in ons Ontwakingsproces

Wij produceren met zijn allen de hele dag door nogal wat negatieve gedachten en blijven daardoor ook in allerlei gedragspatronen en negatieve emoties steken. En we zijn zo druk met deze geestdodende gewoonten dat we niet meer weten hoe het is om nieuwe stappen te zetten en het avontuur aan te gaan. Het is precies dat avontuur dat we nodig hebben om te ontdekken wie we werkelijk zijn en om daarin te groeien.

Als je nou eens diep van binnen kijkt, ben jij dan voortvarend bezig met jouw ascentie? Volgens de Goden denken wij dat we het allemaal wel goed doen terwijl het zomaar zo kan zijn dat je de pointe volledig mist en dan kunnen ze op een dag ineens voor je staan en je uit je dagelijkse sleur trekken en dan kun je maar beter doen wat ze zeggen want het is niet misselijk wat er gebeurt als je ze dan nog negeert. Ook die mensen die denken er wel te komen door te bidden en op te kijken naar de hemelen slaan de plank meestal mis want de Goden zeggen dat het niet de bedoeling is dat zij onze verzoeken inwilligen en onze problemen oplossen.

De Goden zijn pas bereid om ons te helpen als wij de eerste stap doen en onze eigen kansen creëren in plaats dat zij dat voor ons doen. Ook als je voelt dat je vastloopt en zelf hun hulp inroept dan geven zij aan dat ze niet de kooltjes voor jou uit het vuur gaan halen want zij zijn er alleen om je een stukje op te trekken als je valt en dan laten ze je los zodra je weer alleen een paar stappen kunt zetten. Ze volgen jou dan totdat zij zich uitgedaagd voelen om jou weer een stukje vooruit te trekken.

De Schop van de Goden

Een tijdje geleden verhuisde ik naar de bossen omdat ik me vast voelde lopen met mijn Lichtwerk en ik naar een stralingsarme omgeving uitreikte om nieuwe plannen vorm te geven. Eenmaal gehuisvest vond ik wel dat ik een pauze nodig had en toen ik na enkele maanden weer begon met het Lichtwerk merkte ik al gauw dat ik me wederom verveelde. Ik wist het niet meer, het leek wel een onzichtbaar plafond! Op een dag riep ik om hulp zoals ik nooit eerder had gedaan en voor ik het wist gebeurde er van alles en werd mijn hele luizenleventje in de bossen overhoop gegooid.

De eerste kennismaking met de Goden verliep rustig, met projecten die ze mij te doen gaven. Ik leerde te channelen en schreef artikelen en mijn workshops werden ondersteund met kennis en prachtige teksten en grootse transformaties waar iedereen gelukkig van werd. Tot op de dag dat ik besloot eens met deze Lichtvrienden te praten in plaats van hun informatie automatisch schrijvend te ontvangen. Opeens ging het deksel van de ketel want ik werd niet meer met rust gelaten en dit betrof dus niet alleen meer mijn werk, maar ook mijn gedrag naar mensen toe, huishoudelijke bezigheden, omgang met mijn katten en mijn eet- en slaappatroon. Met grote precisie en veel geduld. En omdat het allemaal zeer logisch en helpend klonk en ik merkte dat het mij actiever en sneller maakte, deed ik klakkeloos wat mij gevraagd werd.

Ondertussen bleef ik tools ontvangen voor mijn Lichtwerk en kreeg ik missies te doen die me op mijn ascentiepad vooruit gingen helpen. Ik was daar zeer enthousiast over en gedreven om hiervan een groot succes te maken. Wel werden mijn dagen steeds gevulder en voelde ik toenemende druk om door te gaan daar waar ik eigenlijk een pauze had verdiend. In een mum van tijd werd me de hele dag door verteld wat ik beter niet kon doen en wat wel en het maakte niet meer uit of ik op pad ging of probeerde te slapen of bezig was met mijn werk, ik kreeg de stemmen niet meer uit mijn hoofd en deed alles wat er gesuggereerd werd. Voor denken was geen plaats meer en je zou zeggen dat je je dan even los rukt en die tijd pakt voor jezelf en daar zat hem nou juist de angel voor mij.

Samenwerkingsperikelen

Ik heb een hoop moeten leren om zover te komen dat mijn samenwerking met deze Lichtvrienden tot een groot succes werd. Tijdens die worsteling werd langzamerhand duidelijk dat ik opeens met diep oud zeer te maken had gekregen, waarvan ik mij allengs kon gaan bevrijden. Ik begon ermee het toenemende protest in mij in vraagvorm aan hen voor te leggen, maar dat maakte de zaken alleen maar erger. Ik kreeg dan opeens een afkeurende toon te horen en er werd mij vriendelijk verzocht toch maar te doen wat er gevraagd werd. Het klonk voor mij steeds net iets te afgemeten, dus dan deed ik het toch maar.

Het is echt heel gek wat mij overkwam want ik kende mezelf zo niet meer en voelde mij steeds kleiner en nederiger worden. Ik vertoonde gedrag wat ik mijn hele leven nog niet vertoond had en besefte dat, zonder dat het werkelijk tot mij doordrong dat je zoiets nooit mag laten gebeuren. Totdat ik te horen kreeg dat ik het best wel een beetje anders kon aanpakken. Dat was het begin van de weg terug naar mijn stevige persoonlijkheid, met nieuw elan en met een nieuwe route die ik daarnaast geschetst kreeg als toekomst en waar ik volop mee in kon stemmen.

De Les van de Goden

“Op een dag hebben we besloten dat we Antoinette een koekje van eigen deeg gingen geven en ook als zij bereid was om haar eigen zin te blijven doen dat we haar dan zouden laten weten dat ze bij ons aan het verkeerde adres was met haar apestreken. Zij begon ons namelijk precies uit te leggen hoe we haar konden eren in plaats van haar nederig te maken en dat was nou juist niet de bedoeling, wij vonden dat zij maar eens een toontje lager moest zingen omdat wij wisten dat zij in haar verleden levens dit soort gedrag veelvuldig heeft vertoond in de erbarmelijke omstandigheden van gevangenissen en kerkers naar haar beulen en verkrachters toe.

Om haar nu voor te bereiden op een kentering van haar hele aard om als mens de kooltjes uit het vuur te halen voor iedereen die haar maar dwars wil zitten, hebben we haar laten weten niet gediend te zijn van zoveel onmacht en onkunde en dat als zij zich van ons wilde bevrijden zij dat dan maar moest doen met alle gevolgen van dien voor haar ascentiepad. Zij liet ons toen gelijk weten dat dat ongehoorde uitspraken waren en deed er verder het zwijgen toe uit angst om haar lot nog te verergeren. Het moet gezegd, Antoinette is heel braaf als ze bang van je is en wij hebben toen laten weten dat ze wel wat meer voor zichzelf op mocht komen.

Wij weten dat Antoinette van onbesproken aard is geweest gedurende haar hele leven omdat juist zij degene is die waarheid spreekt daar waar anderen niet voor zichzelf durven opkomen. Zij heeft het voor elkaar gekregen dat wij haar zijn gaan overheersen omdat zij nog diepliggende oude gedragspatronen in het vooronder had liggen, die wij door ons nietsontziende gedrag naar boven deden drijven. Het moet gezegd dat Antoinette moedig is waar het het tegenspreken van gezag aangaat, maar juist dit gedrag heeft haar in vele levens opgebroken daar haar overheersers daar niet van gediend waren.

Zoals ze nu weet zijn wij zelf inmiddels heel braaf en gedwee nadat ze eindelijk na vele weken met ons aan getobd te hebben met slapeloze nachten en gewichtsverlies, voor zichzelf ging staan en ons nu laat weten heel blij te zijn met onze begeesterde samenwerking, want we hebben haar uitgenodigd om onze artikelen te blijven schrijven en wel op haar eigen voortvarende wijze want de onze vindt ze maar gezemel en gezeur.”

In Dankbaarheid de Lessen aanvaarden

De Goden zijn op overweldigende wijze in mijn leven aanwezig geweest en dit heeft astronomische gevolgen voor mij gehad waarvan ik komende maanden, jaren, eeuwen de vruchten mag gaan plukken. Ik voel mij bevrijd van een eonenlange last van dienen en gebukt gaan onder de lasten van de Mensheid en in mijzelf beginnen explosies te ontstaan van verrukking en gelukzaligheid, met een gevoel van vrijheid en liefde voor het leven wat inherent is aan mijn ware natuur die de laatste 20 jaar langzamerhand verdween door alle ziekten en tegenslagen waarmee ik te kampen kreeg.

Hun bijdrage was veelomvattend, wat ertoe leidde dat ik mijn leven de wending kon geven die nodig is om mijn nieuwe Lotsbestemming te kunnen verwezenlijken. Want verrassend genoeg werd mij allengs duidelijk gemaakt dat er in het verleden dingen gewijzigd zijn op Aarde die in de toekomst niet meer kunnen plaatsvinden en dat een streep heeft gezet door de voor mij uitgeschreven toekomst. Dit was meteen het moment dat ik overwoog om de Goden een schop uit mijn leven te geven. Ik was een special case en daar had ik even geen behoefte meer aan.

Eén van de belangrijkste dingen die zij mij leerden is hoe steeds vooruit te kijken in plaats van achterom en dóór te zetten daar waar ik het wel even genoeg vond. Ik richt mij beter op mijn doel nu en verwacht dan dat ik vanzelf krijg wat ik wens en dat gebeurt dan ook. Ik doorbreek patronen die saai zijn geworden door mezelf steeds te vertellen dat ik op avontuur ga, zodat ik niet weet hoe de zaken precies gaan verlopen. Het leven is hierdoor kleurrijker en vervullender geworden. Ik neem geen genoegen meer met op de bank hangen met mijn katten op schoot want het is zonde van mijn tijd en ik ben blij met mijn heldere hoofd en ondernemingslust.

Hulde aan de mijn Lichtvrienden die het voor elkaar hebben gekregen om mij uit het moeras van gezapigheid en drek te trekken zonder dat ik me bewust was dat nog oud zeer en gebrek aan een toekomst het mij onmogelijk maakte om door te stappen. Mijn lugubere nachtmerries zijn verdwenen, terwijl ik niet eens wist dat ik ze had en dat ze zoveel in mijn leven voor mij verstierden want ik was toch zo succesvol als Lichtwerker? En ik weet dat het een flinke Godenklus is geweest in meerdere stappen om mij een nieuwe Lotsbestemming te geven en ik weet ook dat mij een hoop daarbij is bespaard gebleven waarvan zij vonden dat mij dat bespaard moest blijven en er is zoveel mogelijk met mij overlegd hierover zodat ik hen uiteindelijk leerde vertrouwen.

De Weg naar Boven staat weer Open

Voor mij nu ligt een pad van gelukzalig avontuur waarop ik samen met de Goden een weg naar boven zal klimmen. Ik ga dansend voorop met het ten uitvoer brengen van mijn wilde ideeën terwijl zij zich er achteraan haasten en zich mee laten trekken om dan weer eens gillend enthousiast mij voorbij te benen om nieuwe inzichten aan te reiken en ik kan niet wachten tot ik straks ‘Boven’ ben en mijn Lichtvrienden zal verrassen met mijn kunsten en krachten en dan zal ik bij aankomst ook eens even flink “Boeh!” roepen. En ik weet dat ze mij applaudisserend zullen verwelkomen in hun midden, want zij kijken al zo lang verlangend naar ons uit. Zij zijn onze geliefde grote broers en zussen die ons voorgingen en ons dienden en wij kunnen hen geen groter geluk bezorgen dan hun missie voor de mensheid te doen laten slagen met onze komst daar en hun hulp hier op Aarde toe te laten tot wijzelf zover zijn om het stokje van hen over te nemen.