Selecteer een pagina

Gisteravond laat klopte ik nog aan bij de schilder hier op het park voor een mededeling. Zijn hond vliegt naar de deur en de man buigt zich over naar de hond en begint ongenadig tegen hem te schreeuwen, alsof hij hem met zijn stem en zijn gestalte wil vermorzelen. Hij haalt me vervolgens zacht en vriendelijk pratend naar binnen, zegt iets doms om de hond te verontschuldigen en begint een ogenschijnlijk geïnteresseerd gesprek, terwijl ik naar de hond duik en deze kalmeer. Onderwijl gaat het gesprek al snel over in geklaag over het parkbeheer. Ik merk dat ik niet verder dan de mat wil komen en sta daar een beetje ingedoken alsof ik mijn laatste oortje versnoept heb. Uiteindelijk weet ik uit te brengen dat ik geen behoefte heb aan dit soort geklaag, want we halen elkaar alleen maar omlaag in de energie. Dat is hij met me eens. Ik ga weg.

Slachtoffer worden

Onderweg realiseer ik me dat ik bang was voor zijn agressie en me daarom afsloot en aanpaste. Ik heb deze man niet gezegd hoe ik schrok van zijn agressie en ben ook niet onmiddellijk weggelopen, wat eigenlijk het eerste opkwam. Ik stond me gedeisd te houden, steeds voorzichtig mijn woorden kiezend. Ik stond niet in mijn kracht. Ik wilde graag mijn vriendschap geven aan deze kwetsbare getergde en ook zeer spirituele man. Maar hij was ook al eens tegen mij uitgevallen. Ik bleef toen wel staan, liet het niet binnen, keek hem aan en besefte hoe overstuur hij is door recente gebeurtenissen in zijn leven. Hij stelde zich onmiddellijk bij en ging over op vriendelijke vleierij. Ik zie nu in dat hij niets kan met vriendschap op dit moment.

Uit de energie stappen

Bij destructiviteit van mannen kun je beter gewoon meteen weg zijn, zij moeten dit zelf oplossen en je kunt ze alleen maar helpen door ze een (potentieel) slachtoffer te ontnemen. Ze worden dan geconfronteerd met wat hun agressie teweeg brengt en gedwongen naar de uitlokkende  gevoelens en gedachten te kijken en de gevolgen ervan. Ze kunnen dan de bewuste keuze maken om dit niet meer toe te staan van zichzelf in plaats van het steeds weg te kletsen alsof er niets gebeurd is. Juist bij sommige spiritueel ingestelde mannen is agressie en destructie een waar obstakel op het pad van de liefde en de hereniging met het vrouwelijke.

‘De schilder’ is een zeer gevoelige man, die vanuit een hoger perspectief naar onze wereld kan kijken. Hij is makkelijk en natuurlijk met zijn vriendschap naar iedereen en verplaatst zich ook daadwerkelijk in de ander. Hij heeft helderziende vermogens en onderhoudt het contact met zijn recent door geweld omgekomen dochter en houdt zijn hoofd bij elkaar door verder te kijken dan 3D. Hij weet van een hogere bestemming nu, maar denkt dat dat nog niet aan hem besteed is.

De rol van de vrouw

Zo heb ik de laatste paar jaren meerdere mannen gezien, met name in mijn praktijk, gestuurd door hun vrouw. Het destructieve zit er diep in. Als alle karma is opgelost en de jeugdpijnen ontrafeld en deels doorleefd, dan nog steekt het weer de kop op in de relatie met hun vrouw als een duveltje uit een doosje, een hardnekkig gewoontepatroon. Het is precies dit destructieve gedrag van het mannelijke wat de wereld in tweeën doet splijten in deze tijd. Het is wat alle oorlogen uitlokt, honger veroorzaakt, de relatie met vrouwen ernstig verstoort en de aardkorst aan het verwoesten is.

Wie durft het erover te hebben met ze? En het aan te kaarten met al die vrouwen die dit blijven ondersteunen in hun relaties met agressieve mannen. Door slachtoffer te spelen of door mededader te zijn door het gewelddadige gedrag van hun partners jegens anderen of jegens de aarde te blijven ondersteunen. Door niets te zeggen en door niets te doen. Of door evenzo agressief te worden. Juist in deze tijd lopen de emoties hoog op en dienen de spirituele mannen een stapje dieper te gaan in dit knelpunt op de weg naar balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke, naar vrede op aarde op een bloeiende planeet.

Destructief gedrag van dieren

En terwijl ik mijn laatste zin schrijf komt een van mijn katten binnen gelopen met een levende muis, weer een uitdaginkje op mijn pad. Ik raak niet van streek en loods de kat met zachte hand met muis en al naar buiten, alwaar hij, weet ik, het dier snel zal doden i.p.v. hem binnen los te laten en ermee te gaan spelen. Weet je dat dieren het doden van andere soorten van ons, de mens, hebben geleerd? De mens is ook de enige in het hele melkwegstelsel die zijn eigen soort bewust en stelselmatig doodt.

De oorsprong van de strijd tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Atlantis.

Wie helpt de (spirituele) man naar de wond in zichzelf te kijken? De wond die mede door de vrouw is ontstaan? Hoe, waar? Op Atlantis heerste het vrouwelijke principe. De vrouw, de priesteres, werd geëerd vanwege haar spirituele vermogens en haar grote liefdeskracht. Het mannelijke aspect sneeuwde een beetje onder in de hoogtijdagen van Atlantis, dat wat we als ‘het paradijs’ beschouwden. Ze verveelden zich, de mannen, voelden zich de mindere en gingen als het ware ‘spelen’ met hun creatiekracht. Dat leidde uiteindelijk tot de ondergang van Atlantis. Mannen lopen daardoor met een groot schuldgevoel rond, durven hun goddelijke krachten niet te gebruiken, wat aanleiding kan geven tot frustratie en agressie. Dit werd aangewakkerd in de periode na Atlantis doordat het mannelijke principe de overhand werd gegeven en ons contact met de geesteswereld voor ons werd afgesneden. De macht van de man verwerd tot machtsmisbruik en gewelddadigheid. Vrouwen namen bij hun gebrek aan macht de slachtofferrol in en werden kwaadaardige konkelaars die niet te vertrouwen zijn. De verwijdering tussen man en vrouw was compleet.

De gevolgen van de ondergang van Atlantis zijn nog steeds zichtbaar in de grote tegenstellingen van deze tijd. Tegelijkertijd worden de nieuwe kinderen van deze tijd met androgyne eigenschappen geboren. En is met alle lichtwerkers van de aarde, met hulp van die van daarbuiten, gewerkt aan het oplossen van het karma van Atlantis. We zijn op retour en dit keer naar een complete, aardse samensmelting van het mannelijke en het vrouwelijke! Echter op de kanteling van de tijdgeest botsen de extremen nog tegen elkaar en spatten uiteen. Wie o wie helpt de man om in zijn ware goddelijke natuur te gaan staan? Een natuur van onvoorwaardelijke liefde en hoederschap voor al wat leeft. Welke vrouw trekt zichzelf uit het slachtofferschap en mededaderschap omhoog en raakt de man aan met de liefde van haar geopende hart?

Heling: mijn vriendin en haar man

Een vriendin van mij is het gelukt om haar relatie met een prachtige fijngevoelige doch gewelddadige man en vader van haar kinderen een stap in de goede richting te tillen. Ze heeft daartoe zichzelf goed onder de loep durven nemen. In een sessie met mij vorig jaar liet ze alle karma los wat te maken had met haar vele pogingen in vorige levens om via manipulatie en bedrog aan haar gewin te komen. Vervolgens constateerde ze dat ze in deze tijd nog steeds aan het manipuleren was. Ze besloot om het op deze wijze haar wil aan anderen opleggen te staken.

Meer en meer liet ze zich drijven op de flow van het moment en kon toen merken dat ze zich aanpaste aan het humeur van haar man uit angst dat ze niets voorstelde. Ze zocht meer aarding voor wie ze werkelijk is. Door te starten met haar eigen praktijk, door het maken van nieuwe vruchtbare vriendschappen en door zichzelf meer te gaan uitspreken in het openbaar en tegen haar man. Ze leerde om niet meer te reageren op hem en kon steeds beter in zichzelf blijven staan. Wat ze al die tijd tevens heeft gedaan is van haar man houden, in hem geloven en zijn kwaliteiten zien.

Ik was onlangs bij ze en merkte dat de voelbare strijd en spanning gedaald is, dat hun kinderen onafhankelijker beginnen te worden en dat haar man durft aan te geven dat hij boos is en waarom,  i.p.v. dreigend te worden en uit zijn dak te gaan.

Samensmelting van het vrouwelijke en het mannelijke

De oorlog tussen de seksen mag voorbij zijn. In liefde kunnen we alle wonden met elkaar helen door de strijdpunten vanuit een hoger perspectief te bekijken. We zien en voelen dan ook door de materie heen wie de ander werkelijk is. Dat is zoveel meer dan de persoonlijkheid die voor ons staat en die werkelijk alleen maar precies ons onze lessen geeft die we nodig hebben. In ons woedt de strijd ook nog tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Het goddelijk vrouwelijke zit nog onderdrukt uit angst voor kwetsbaarheid en het goddelijk mannelijke vanwege schuld en schaamte. Het mag voorbij zijn de strijd, er mag van binnen een diep begrip ontstaan voor beider functie en ontwikkeling in de tijd. Beide polen mogen tot volledige ontwikkeling van potentieel komen in deze tijd en er mag balans ontstaan in deze krachten, van waaruit ze kunnen samenvloeien in liefde en onze ongekend grootse krachten en talenten tot ontsteking brengen.