Ik liep de winkel in, met het ‘mondkapje’ onder mijn neus. Ik wil het winkelpersoneel niet in verlegenheid brengen door mijn gebrek aan respect voor de Coronamaatregelen en zo hebben we allemaal een excuus. Maar nu begon ik te merken dat ik inmiddels net zo depressief als de mensen om mij heen mijn boodschappen loop te doen. Daarna kwam in mij op dat het winkelpersoneel wel genoeg heeft van politieagentje spelen, iedereen loopt inmiddels keurig in de maat.

Direct zie ik voor mij lopen een man zonder mondkapje. Hij kijkt niet op of om, gefocust als hij is op zijn boodschappen. Dat kan ik ook. Met een grote grijns doe ik in één beweging dat gekke ding in mijn zak en loop glunderend met mijn wagentje door de winkel. Zo had ik het eerder gedaan, wie houdt me tegen? Vrijheid, blijheid, alles keert terug. Met opgeheven hoofd om mij heen kijkend zoef ik boodschappend over de winkelpaden, door naar de kassa om daar opgetogen te vertellen dat ik zo blij ben dat ze dit aan mijzelf overlaten!

Buiten gekomen zie ik een beeld voor me. Ik zie een andere man in een andere winkel een andere vrouw aansteken. En dan volgen er méér. Deze mensen lachen en kijken om zich heen, naar buiten gericht in plaats van naar binnen. Ik besef dat er een totale omslag in hun houding, gedrag en gemoedstoestand plaatsvindt; ze rechten hun rug en hebben ineens een onverholen plezier in winkelen en een praatje met elkaar maken. Het lijkt wel een Ontwaken.

En wie houdt ze tegen, deze mensen, die blij en vrij, aanstekelijk zijn met hun plezier in winkelen samen met hun medemens. Ik zie nu de klanten in vele winkels voor mijn geestesoog verschijnen. Ze tikken elkaar allemaal aan en sommigen vallen in elkaars armen en ik zie intense vreugde bij degenen die dit overkomt! Ik zie iedereen lachen en praten en het leven vieren, terwijl ze winkelen! Ik zie zelfs mensen die een dansje maken met elkaar. Het is alsof ze zich opeens herinneren wie ze zijn, deze gelukkige mensen die opeens schijnen te weten waar het leven werkelijk over gaat.

Één gedachte, één cóllectieve gedachte is er nodig om dit prachtige visioen van levenslustige, prachtige mensen tot werkelijkheid te brengen. Deze gedachte leidt ertoe dat wij ons de mond niet meer laten snoeren. Méér is niet nodig gebleken om de grote revoluties in gang te zetten en de gevestigde geloofsgemeenschappen te stichten. De nieuwe president wordt altijd bepaald door aan de winnende kandidaat een gedachte te koppelen die collectieve kracht heeft . Dus ook wij kunnen een kleine revolutie in gang zetten, terwijl de grote* al gaande is.

Wij moeten om daar te komen niet alleen ons hart laten spreken, wij hebben onze toenemende denkkracht nodig om ons te bevrijden van de sluiers die om ons heen gedraaid zitten door de wijze waarop onze maatschappijen wereldwijd zich hebben ontwikkeld. Voor een deelrevolutie kunnen we één gedachte bijeenbrengen omdat onze harten en zielen daarnaar smachten: Ieder mens is soeverein en heeft aldus vrijheid van denken en handelen. Daaruit volgt: niemand kan ons de mond snoeren.

Wat is het leven toch mooi. Liefde en vrijheid voor alle mensen.

*De grote revolutie die nu gaande is gaat over dat wij mensen in het nu aangebroken tijdperk ons erfgoed opeisen. Dat is het in de grote boeken beloofde en door de wijze volkeren voorspelde leven in gelukzaligheid en harmonie met elkaar, terwijl wij over goddelijke krachten leren beschikken.

**Ieder voor zich kan onafhankelijk op zoek gaan naar informatie over de Lockdownmaatregelen en het Coronavirus en de wereld waarin wij nu leven die maakt dat deze situatie is ontstaan. We kunnen ons denken los rukken van de matrix van massamedia, de overheid, de medische wetenschap en de farmaceutische industrie zodat we toegang krijgen tot álle bronnen van informatie. We kunnen dan allemaal voor onszelf een logisch en helder beeld vormen van wat er aan de hand is nu.