De laatste apostel voorlopig meldde zich gisteren. Ik weet er nu 11, de afgelopen weken kwamen ze op verschillende wijze op mijn pad, nadat ik een oproep in het universum had geplaatst om de 24 vrouwelijke en mannelijke apostelen van Jezus en Maria Magdalena op mijn pad te sturen. Alle elf bleek ik ze al te kennen en ik heb meerdere hiervan mogen helpen met het wakker worden in hun missie; bij een paar anderen hoefde het alleen maar te worden aangetikt. In de apostel met wie ik er gisteren voor ging zitten, vermoedde ik de verguisde en zeer gekwelde Judas. Dit artikel is het derde in een reeks over de apostelen van Maria Magdalena en Jezus, ontstaan naar aanleiding van de boeken van Gabriela en Rein Gaastra-Levin, te bestellen bij Follow Your Heart Publishing.

Een markante persoonlijkheid

Ik kende Jan ook al. Vijf jaar geleden was ik kort met hem bevriend en een jaar daarna was hij tijdelijk een heel goed spiritueel oefenmaatje voor mij. Hij werd spiritueel gekweld door vastzitten en dat uitte zich letterlijk in ‘bevroren’ benen, het stroomde daar niet en dat leverde vervelende kwalen op. Ook was hij nu en dan ernstig ziek, net zoals ik. Eigenlijk leken we wel wat op elkaar: twee zeer creatieve mensen die volledig vast zaten. Hij liep steeds weer bij een andere school en in tegenstelling tot mij was hij zijn leven lang al met spiritualiteit bezig. Het was een markante persoonlijkheid, in de scholen viel hij op door zijn spiritualiteit en eigenheid en zijn warmte naar iedereen.

De typische apostel van Maria Magdalena en Jezus

Muurvast dus. Met het in mijn hoofd op laten komen van mij bekende apostelen kwam hij snel naar boven drijven. Wat is dat dan dat die apostelen typeert voor mij? Het lijkt erop dat ze een groter bewustzijn hebben dan anderen, de alledaagse zaken vanuit een hoger perspectief kunnen bekijken en bovenal hun liefde makkelijker laten stromen en als zij niet stroomt, dit weer snel op gang brengen. Ze kunnen op zichzelf reflecteren en kunnen tegen kritiek. Mijn contact met hen gaf mij altijd een goed gevoel. Of ik nou bevriend met ze was en ben of dat ze mijn cliënt waren. Een warme band is op de achtergrond altijd voelbaar. Hun missie zal nu, ruim 2000 jaar na de kruisiging van Jezus, zijn volledige vorm gaan aannemen. Zij worden ieder voor zich begeleid door Jezus en Maria Magdalena.

Een gekweld man

Jan was jaren geleden wat cynisch soms en nam zichzelf niet serieus. Hij neigde dat ook naar mij toe te doen en was daarop aanspreekbaar. Wat moest hij nou met een “beginnend healertje”. Nu reageerde hij niet op mijn oproep in het universum, maar wel toen ik hem er expliciet over mailde. Aan zijn antwoord zag ik dat hij er nog geen contact mee had gemaakt. Hij had wel eens gehoord in een spirituele school dat hij een apostel was geweest en had de naam vernomen, maar hij kon er niets mee. Ik raakte even in verwarring, want dat was niet de apostel die ik in hem zag. Ik voelde op afstand dat hij nog steeds vast zat en er ontstond een vermoeden dat dit weleens de ontknoping voor hem zou kunnen worden. Ik nodigde hem uit voor een sessie. Ik was blij en verheugde me. Mijn hart stond wijd voor hem open. Oh, wat gunde ik deze mooie magische man het ontwaken van zijn goddelijkheid.

Wat kom je hier doen, Jan?

Hij kwam gisteren naar mijn chalet in het bos. Ik zag dat er niets was veranderd voor hem. Hij was ouder geworden, evenals ik, en liep meer in elkaar gedrongen. Ik miste de allure van zijn persoonlijkheid en de sprankeling in zijn ogen. Ik wilde hem zo graag helpen, mijn hart zong.
Het eerste wat Jan doet is mij vertellen over weer een spirituele held waar hij lessen bij volgt. We moeten ophouden over die vorige levens, dat zijn allemaal creaties, uiteindelijk is er alleen maar geest. Over twee weken gaat die leraar hem vertellen hoe het met hem zit. Hij kijkt ernaar uit. Ik dreig er een beetje onzeker van te worden, maar het prikkelt ook en het moet eruit. Ik kijk hem aan en duw eruit: wat kom jij hier doen, Jan? Die is raak. Hij wordt onzeker en probeert ongemakkelijk terug: jij hebt mij toch uitgenodigd? Ik kijk hem indringend aan.” Je komt hier na een lange rit en je hebt ervoor betaald, ik neem aan dat je er iets van verwacht?” Nee, hij verwacht niet zoveel, gewoon weer eens iets anders zoals dit soort ontmoetingen in de energie altijd leuk zijn.

Volharden

Ik neem er geen genoegen mee. Dit was de ‘cynische Jan nog niets veranderd’ en hier moest de bottleneck zitten. Ik confronteer hem met zijn cynisme en laatdunkende gedrag naar mij en naar zichzelf toe. Hij geeft in. Ik vertel hem dat daar de knoop moet zitten. Hoe komt het dat zo’n mooie, krachtige man, met zo’n groot hart zo vast blijft zitten in gedesillusioneerdheid en een lage zelfdunk? Jan huilt even, wordt geraakt door wat ik over zijn hart zeg. Ik ga door: “wat is er gebeurd ooit dat jijj gestopt bent met jezelf te laten zien en van jezelf te houden?” Ja, daar is hij ook wel benieuwd naar.

Vage indrukken en vastzitten

We gaan in meditatie en laten de gebeurtenissen vrij naar boven komen die met dit thema te maken hebben. Dat blijkt een dingetje. We ervaren beiden dat hij nog vaster komt te zitten in zichzelf en bij mij komen gevoelens van eindeloos verdriet en woorden als Zelf afwijzing. Ik moet daarna opletten dat ik geen verhaal ga bedenken vanuit mijn weinige kennis van de apostel Judas waar ik Jan voor aanzie. Ook Jan was al van mijn bevinding op de hoogte. Ik besloot de vage indrukken die ik krijg toch maar naar voren te brengen. Over een besluit wat hij ooit genomen heeft om niet meer in zijn kracht te gaan staan. Hij neemt zichzelf iets zeer kwalijk. Hij heeft iemand gevolgd die hij hoog had staan, net zoals in dit leven hij steeds een leider boven zichzelf stelt. Ik zie van binnen dat Jan geknield ligt voor een man die hem vraagt op te staan.

Zijn verhaal over Jezus

Jan zegt dat ie zich in de steek gelaten voelt, die leider was ermee gestopt opeens. Ik vraag: wie was die leider? Jan pakt het niet op, hij durft waarschijnlijk niet naar het logische antwoord toe. Ik zet even door: “zou dat Jezus kunnen zijn”? Ik voel dat er bij Jan voorzichtig van boven iets open gaat staan en dan breekt het helemaal door. Ja, natuurlijk, het was Jezus. Jan huilt van ontroering en verdriet over het gemis. “Het is mijn broeder!” Ik geloof zijn verhaal van in de steek gelaten zijn niet zo. Ik vind echter dat het bij Jan zelf moet ontstaan, anders krijgt hij er geen goed contact mee. Ik stel wat vragen, maar we komen niet veel verder, Jan zit weer vast. Ik word er onzeker van en besluit dan dat ik eens even achterover moet gaan zitten: als Jan hier iets mee wil, moet hij zelf toenadering tot dit zeer beladen thema zoeken.

Ik ben Judas

Ik word stil en Jan komt: ” ja, ik weet dat jij gezegd hebt dat het Judas is maar ik voel het niet, dus ik kan er niets mee”. Ik vertel Jan dat hij andersom moet denken: “je voelt het pas als je erin gaat staan”. Hij weet niet hoe. Ik neem een kranig besluit en zeg voor: ”Ik ben Judas”. “Ja, ik ben Judas,” zegt hij met weerzin. Ik wacht: “dit kan beter”. “Ja, je hebt gelijk: IK BEN JUDAS”.
Het duurt seconden en dan opeens opent zich in Jan een poort met een exploderende lichtstroom, waardoor de verbinding naar zijn goddelijke bron in de hogere dimensies open komt te staan. Er breekt iets helemaal los vanuit het bovenste deel van zijn lichaam, wat zijn hele leven en al die levens in de 2000 jaar daarvoor moet hebben vastgezeten. Ik voel dat Jan diep wordt geraakt en hij zegt dat hij het nu herkent. Hij huilt. Wat een onmogelijke opdracht heeft hij volbracht. Hij hield zo veel van Jezus! Maar daarom was het juist Judas die door Jezus werd uitgezocht om de afspraak mee te maken om hem te verraden!

Bevrijding

Ten behoeve van de missie van Jezus en die van Maria Magdalena voor de mensheid heeft Judas een bijna onmenselijke daad vanuit onvoorwaardelijke liefde begaan. Opeens geeft Jan een kreet en klapt dubbel. Een diepe oerschreeuw maakt zich met schokken los vanuit zijn onderlichaam. En nog een. En nog een. Het is bevrijdend, verlossend, transformerend. Ik zit er stil, in liefde, naast. Als Jan tien, twintig, dertig? minuten later tot rust komt, zegt hij dat alles vanaf nu anders zal zijn.

Hij omarmt me en bedankt me uitbundig en ik hem en we hebben nog even zitten lunchen, een iets te zoute soep, dat mag nu ook veranderen, dat ik niet goed kan koken voor Jan, waarna hij snel vertrok om nog te gaan werken. Hij vroeg of hij een keer zal komen wandelen met mij hier in de bossen en ik heb dat verwelkomd. De apostelen zijn aangenaam gezelschap!

Deze reeks artikelen is ontstaan n.a.v. de boeken van Gabriela en Rein Gaastra-Levin over het leven van Maria Magdalena en Jezus, te bestellen bij Followyourheartpublishing